Πολύτιμα μαθήματα από τη Χρυσή Αυγή

Θυμάμαι πως κάποτε, όχι και τόσο παλιά, οι λέξεις «Χρυσή Αυγή» δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη σημασία για εμένα.
Τις έβλεπα πότε – πότε γραμμένες σε κάποιο τοίχο, αλλά γελούσα, γνωρίζοντας πως μέχρι την επόμενη ημέρα κάποιος θα είχε προσθέσει δυο γραμμούλες στα «Η» σχηματίζοντας τη γνωστή παρωδία. Όπως και γινόταν.
Άκουγα μία στο τόσο για τις διαμάχες με τους αναρχικούς, αλλά και αυτό ήταν για εμένα κάτι που γινόταν “κάπου μακριά”, δεν με επηρέαζε περισσότερο από το τελευταίο ματς Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού.
Τί έγινε από τότε; Τί συνέβη από τότε που μετέτρεψε τη Χρυσή Αυγή από κάτι αδιάφορο στο πίσω μέρος του μυαλού μου στην κυρίως είδηση πολλών δελτίων ειδήσεων;
Ναι, η κρίση, η “οικονομική εισβολή” της Ε.Ε., κτλ κτλ. Αλλά τί σχέση έχουν αυτά με τη Χ.Α.; Η πολιτική της δεν ασχολείται σχεδόν καθόλου με την οικονομία, ασχολείται με την αντιμετώπιση της μετανάστευσης και με την εξωτερική μας πολιτική απέναντι στους ανατολίτες και τους βόρειους γείτονές μας (και όχι, η απέλαση των μεταναστών δεν είναι οικονομική πολιτική.)
Δεν μπορώ να το πω με σιγουριά, αλλά έχω μια ιδέα για το τί έγινε: η Χρυσή Αυγή, ως οργάνωση και ως κόμμα, έγινε δραστήρια σους δρόμους. Τα μέλη της βγήκαν έξω, μοίρασαν φαγητό, οργάνωσαν αιμοδοσίες, έσπασαν πάγκους, έδειραν μετανάστες, εμπόδισαν την αστυνομία από το να κάνει τη δουλειά της. Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω τις πράξεις αυτές, όποιος έχει μάτια βλέπει και όποιος έχει παιδεία καταλαβαίνει. Αλλά δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί πως πράττοντας έτσι προκάλεσαν και κέντρισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας και των ΜΜΕ. Με τον τρόπο αυτό έκαναν τη διαφορά, όσο αρνητική και αν είναι αυτή. Έφυγαν από το πίσω μέρος του μυαλού μας, και ήρθαν να σταθούν ακριβώς μπροστά στα μάτια μας.
Αν με ρωτούσες πριν λίγες εβδομάδες, ούτε εγώ δεν θα πίστευα πως θα έφτανα να το πω αυτό, και ακόμη και τώρα το λέω με χίλιες επιφυλάξεις. Αλλά μήμπως το φαινόμενο «Χ.Α.» είναι κάτι από το οποίο μπορούμε να μάθουμε; Μήμπως είναι καιρός και εμείς που έχουμε ακόμη ελπίδα σε μια άλλη λύση στα προβλήματα της κοινωνίας, να βγούμε στους δρόμους και να γίνουμε ενεργοί με το δικό μας τρόπο;
Όλοι όσοι πραγματικά αγαπούμε αυτή τη χώρα, τους ανθρώπους της, τον τρόπο ζωής, αλλά και την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, πιθανότατα βρισκόμαστε στη θέση όπου θέλουμε πραγματικά να κάνουμε κάτι, αλλά δεν έχουμε ιδέα ΤΙ. Στύβουμε τα μυαλά μας, αλλά φαίνεται αδύνατον να φέρουμε μια αλλαγή από μόνοι μας. Είχαμε τους “Αγανακτισμένους” για λίγο καιρό, και είχαμε την αίσθηση πως κάναμε κάτι για τον τόπο. Ύστερα το κίνημα διαλύθηκε, και μείναμε περιμένοντας κάποιον να μας δώσει ένα νέο τρόπο να αντισταθούμε στην κατάρρευση της χώρας.

Μήπως λοιπόν είναι καιρός να καταλάβουμε πως, ξέρεις τί, ίσως εγώ κι εσύ να είμαστε αυτοί που θα φέρουν αυτό το νέο τρόπο! Τί κι αν στην αρχή είμαστε πέντε δέκα άτομα; Άν είμαστε πέντε “δραστήρια” άτομα, γρήγορα θα τραβήξουμε κι άλλους γύρω μας. Δεν μιλάω για ένα νέο κίνημα των Αγανακτισμένων. Μιλάω για ένα ή και περισσότερα κινήματα, μικρά και μεγάλα, που έχουν ως στόχο να φέρουν την ελπίδα που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται ο τόπος. Και προφανώς δεν μιλάω σε καμία περίπτωση για μιμητισμό της στρατηγικής των χρυσαυγητών ώστε να βγούμε στο προσκήνιο. Μιλώ για ανθρώπους που αφιερώνουν χρόνο, χρήμα και ενέργεια εξίσου στο να βελτιωθεί η κατάσταση στη χώρα. Μιλώ για Ανθρώπους με άλφα κεφαλαίο, που βλέπουν την ανάγκη του γείτονα και είναι πρόθυμοι να “του δώσουν το δεύτερο μανδύα τους”. Τέτοιους χρειάζεται η Ελλάδα.

Η αλλαγή, όποια και αν είναι αυτή, δεν έρχεται ούτε απλά ούτε γρήγορα ούτε εύκολα. Ποτέ δεν ερχόταν. Όπως λέει και το γνωστό άσμα, «για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή.» Και όλοι μας θέλουμε να γυρίσει ο ήλιος, έτσι; Όλοι θέλουμε να εμφανιστούν άτομα που θα παλέψουν με προσωπικό κόστος για να ζήσουν σε αυτό τον ήλιο τα παιδιά μας.

Και προτείνω: Ας γίνουμε εμείς αυτά τα άτομα! Ναι, είναι τρομακτικό, και ναι, πολλοί διαβάζοντάς το αυτό θα σουφρώσουν τη μύτη και θα ξεχάσουν πως το διάβασαν. Αλλά αν δεν είμαι ΕΓΩ διατεθειμένος να θυσιάσω κάτι για το ΔΙΚΟ ΜΟΥ παρόν και για το μέλλον των παιδιών μου, δεν έχω κανένα δικαίωμα να περιμένω από κάποιον άλλο να το κάνει για εμένα. Ας αφήσουμε λοιπόν την ασφάλεια του μικρόκοσμού μας, αν όντως νοιαζόμαστε για τη χώρα και για το συνάνθρωπο. Ας σταματήσουμε να βρίσκουμε τα εύκολα θύματα, ας βρούμε πού ευθυνόμαστε εμείς, και ας αλλάξουμε ό,τι μπορούμε προς το καλύτερο.

2 thoughts on “Πολύτιμα μαθήματα από τη Χρυσή Αυγή

  1. Με χαρά διάβασα το άρθρο γιατί είναι ένα άρθρο συνειδητοποίησης. Το να ανοίξουμε τα μάτια και να καταλάβουμε τι συμβαίνει γύρω είναι το πρώτο βήμα προς το να αλλάξουμε το γύρω μας. Επίσης με χαρά βλέπω να γίνεται αντιληπτό πως οι μέθοδοι της Χ.Α. που με αναίδεια προτάσσονται από τα ΜΜΕ δεν μπορούν και δεν πρέπει να γίνονται αποδεκτές. Θέλω να κάνω μια διευκρίνιση πάνω στον τρόπο με τον οποίο ήρθε μια εγκληματική οργάνωση στο προσκήνιο επιδηκνίοντας με καμάρι ικανό μέρισμα στις ψήφους των Ελλήνων. Θυμάμαι και εγώ να πηγαίνω πριν από 4 χρόνια στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου και η μόνη πολιτική ανησυχία μου ήταν πως υπάρχει ένας γελοίος που βγαίνει στη τηλεόραση και λέει χαζομάρες για μετανάστες και αλύτρωτες πατρίδες και καλούσε τους Έλληνες να ανεβάσουν τα ποσοστά του Λα.Ο.Σ. . Σήμερα αναπολώ εκείνες τις μέρες όπου η άκρα δεξιά ήταν μια γραφική και άκακη φωνούλα. Τώρα τη θέση της πήραν οι φασιστικές ιδέες και ο ντροπαλός νεοναζισμός ενώ από άκακη φωνούλα έχει απτές δράσεις καθημερινά με άσκηση βίας προς μετανάστες που φτάνουν ακόμα και σε δολοφονικές ενέργειες. Εκεί που παλιά θα άκουγες από λίγους μερικά ζήτω το έθνος, τώρα ακούς για ανωτερότητα φυλής, καθαρότητα αίματος και έννοιες που θα έλεγε κανείς θάφτηκαν με την πτώση του γονέα τους, Χίτλερ. Σίγουρα μπορούμε όπως λες να εξάγουμε σημαντικά μαθήματα σήμερα. Θα έλεγα ότι η ιστορία μας έχει ήδη διδάξει τα μαθήματα και έπρεπε να είμαστε έτοιμοι τώρα που επαναλαμβάνεται. Όπως τώρα έτσι και τότε τα ποσοστά του Χίτλερ ήταν αρχικά μικρά και αμελητέα, όχι άξια προσοχής. Είχε γίνει μάλιστα περίγελος όταν προσπάθησε να κάνει πραξικόπημα με μια ομάδα μεθυσμένων το 1923. Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να πάρει την εξουσία με την νόμιμη οδό 9 χρόνια μετά. Και αυτό γιατί μετά ήρθε η εξαθλίωση. Οι πολιτικοί αρχηγοί ο ένας μετά τον άλλο απογοήτευαν τους Γερμανούς. Τα χαρτονομίσματα της εποχής είχαν χάσει τόσο την αξία τους που τα έκαιγαν για να ζεσταθούν αντί να αγοράσουν ξύλα. Πλέον ο λαός πεινούσε και οι οικονομικές αναλύσεις όσο σωστές και αν ήταν δεν γέμιζαν το στομάχι τους. Τώρα ήθελαν άμεσα λύση, κάποιος να πληρώσει, να πάρει πάνω του την ευθύνη. Ο ναζισμός είναι μια ιδεολογία αυτοδικαίωσης αν είσαι τυχερός σε κατηγοριοποιήσει ευνοϊκά. Το δίκαιο είναι με το μέρος σου γιατί γεννήθηκες με αυτό στο αίμα σου. Αν δεν είσαι χαρούμενος όπως και σου αξίζει τότε κάποιος που δεν γεννήθηκε όπως εσύ σου κλέβει τη χαρά. Ο Χίτλερ ήρθε ως από μηχανής θεός να φέρει τη λύση. Ο αποδιοπομπέος τράγος τότε ήταν οι Εβραίοι και σήμερα οι μετανάστες. Κλείνω εδώ το θέμα γιατί μακρηγόρησα.
    Πολύ σωστά καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι πρέπει να δράσουμε και μάλιστα μαζικά προκειμένου να ανατραπεί το σκηνικό αυτό.Αν όχι τώρα, πότε? Αν όχι εμείς, ποιοι?. Η συσπείρωση των μελών μιας κοινωνίας είναι απαραίτητη για να επέλθει ριζική αλλαγή. Ποτέ όμως η συσπείρωση δεν γίνεται γύρω από μια κενή ιδέα. Κάτι πρέπει να ενώνει τον κόσμο, μια ιδέα, ένα όραμα, όχι απλά της ανατροπής αλλά της εξέλιξης. Τι εννοώ: Όλα τα κόμματα της βουλής και όλα τα κανάλια της τηλεόρασης θα συμφωνήσουν με εσένα ότι υπάρχει κρίση (Εκτός από τον Σαμαρά που πιστεύει στο success story του πως έφερε την πρόοδο) . Γιατί λοιπόν δεν τα βρίσκει κανένας με κανένα? Γιατί η ιδεολογία τους είναι διαφορετική. Και είναι τόσο σημαντικό αυτό? Ναι, γιατί η ιδεολογία τους θα καθορίσει όχι μόνο ποια είναι τα αίτια του προβλήματος αλλά κυρίως ποιοι είναι οι τρόποι αντιμετόπησής του και ποια η κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει πλέον πρόβλημα αλλά λύση. Στο συμπέρασμα κάτι πρέπει να κάνουμε έφτασαν πάρα πολλοί πριν από εμένα και εσένα στο τι πρέπει να κάνουμε πολύ λίγοι. Από αυτούς σωστός ήταν Ένας. Το ερώτημά μου είναι αυτό : Τι είναι λοιπόν αυτό που για σένα θα συσπειρώσει τον κόσμο και θα τον κρατήσει ενωμένο με τις λύσεις που προτείνει στην σημερινή κρίση?

  2. Πολύτιμα????? Τί πολύτιμα????
    ΚΑΝΕΝΑ πολύτιμο μάθημα δεν έχει να δώσει η ΧΑ!!
    Το μόνο πολύτιμο μάθημα που μπορείς να πάρεις είναι για την ηλιθιότητα του κόσμου να ψηφίσει μια νεοναζιστική συμμορία και να νομιμοποιήσει έτσι μέσα στην κοινωνία πράξεις τού να βγαίνουν στο δρόμο να βαράνε και να μαχαιρώνουν όποιον δεν τους αρέσει η φάτσα του, με τη δικαιολογία του οργισμένου κάτοικου του Αγίου Παντελεήμονα και του θύματος του μνημονίου.
    Αν εσύ ΤΩΡΑ ενδιαφέρθηκες γι’ αυτό το φαινόμενο επ’ αφορμής της προβολής του απ’ τα κανάλια και μέχρι τώρα ήταν απλά μια παρωδία για σένα, ενώ κάποιοι άλλοι το βίωναν αυτό πάνω στα σώματά τους και φώναζαν “ΠΡΟΣΕΧΤΕ αυτό που έρχεται” και για το αβγό του φιδιού που εκκολάπτεται αλλά όλα αυτά δεν σε επηρέαζαν περισσότερο από το τελευταίο ματς Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού (!!!) και τώρα που το παίξαν τα κανάλια ξύπνησες… αν αντιλαμβάνεσαι δηλ. τον κόσμο μέσα από ένα χαζοκούτι, και ΤΩΡΑ σκεφτήκατε να κάνετε πράγματα… λυπάμαι για την κοινωνική ευαισθησία και τα εφαλτήρια που έχετε!
    Τέτοια συσπείρωση του κόσμου δεν αξίζει φράγκο!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.